Çilingir Sofrası

İnsan anlatmak ister, içinde tutmak istemez. Söz tam dile gelir, içeriden bişey izin vermez. Gönül anlat der dil izin vermez. Dil ikna olmamıştır gönlün yangınına… Dostane bir söz işitir kulak; ‘Gel bu akşam bir çilingir sofrası kuralım’ , ‘Tamam’ deyiverirsin bir anda.

Kurulur çilingir sofrası, rakılar tokuşturulur. Bir yudum rakı aldın mı, gönül artık dili dinlemez; dil de gönle mani olmaz. Dedik ya çilingir sofrası diye, gönlün kilidi açılmıştır artık.

Bu sofra diğerlerinden farklıdır; sır yoktur bu masada, her şey içten geldiğince anlatılır. Bu sofradan dışarı söz gitmez, burada konuşulan burada kalır; adap böyledir.

Kafesten çıkan kuş nasıl ki durmadan kanat çırpar, dilediğince uçar; gönül de böyle dile gelir bu sofrada, anlatır, anlatır…

Gönlünüze anahtar olacak sofralarda buluşmak dileği ile…

Post a comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir